وقتی

وقتی اونقدر تنهایی ....

وقتی اونقدر تنها بودی و موندی که همه چی رنگ باخته

همه چی هزار رنگ شده و رنگ باخته

وقتی که صبح تا شب و شب تا صبح کنج خونه با گیتار نیل یلنگ جذاب ترین جا هست

وقتی که با صدای بلند شعر می خونی واسه خودت:

"نه غریبم من ، آشنا هستم

از شبستان شعر آمده ام

خسته از پیله های مسخ شده

از سیه دخمه ام برون زده ام

همرهم ، آرزو ،به کلبه ی شعر

آردها بیخت ، پروزن آویخت

بافته از دل و تنیده زجان

خاطرم نقش حله ها انگیخت

از شبستان شعر پارینه ،

من همان طفل ارغنون سلزم.

ارغنون،ناله های روح من است

دردناک است و وحشی

اینک از راه دور آمده ام

آرزومند آرزوی دگر

در دلم خفته نغمه های حزین

از تمنای رنگ و بوی دگر..."

حتی آفتاب هم شنونده نیست

غروب می کند